Świątecznie ;p

Melduję się, że żyję i mam się w miarę dobrze. Poza goniącymi mnie terminami zaliczeń absorbuje mnie niezmiernie ostatnio moje dziecko. Powiem krótko: OSPA :/ Z jednej strony zadowolona jestem, że już będziemy to mieli za sobą, z drugiej jednak... było to dla naszej trójki ciężkie przeżycie, dla małego ból, złość i nerwy, krosty miał nawet w buźce i najgorsze chyba było właśnie to, nie chciał nic jeść, był słaby, gorączkował, płakał że boli... Do tego ostatnimi czasy i ja z mężem chorowaliśmy, więc był zwyczajnie szpital w domu.
My z mężem już zdrowi, a synkowi zostało już tylko trochę strupków, więc choróbsko już prawie za nami.
Jak to powiedział mój młodszy brat: pewnie już limit chorób na cały rok mamy wyczerpany ;) Oby !!!

Chciałam pokazać kilka aniołków jeszcze przedświątecznych i nasze bombki :) Wiem, że obudziłam się dość późno, ale żal by mi było, gdyby nie ujrzały światła dziennego ;)
 Aniołki, które mogą zawisnąć właściwie wszędzie. Są maleńkie i milutkie. Część ma już swoich właścicieli, druga część wkrótce będzie miała :)

No i nasze bombki. Moje i synka :) Spójrzcie tylko jakie arcydzieła stworzyło moje dziecko :)
Ja ze swoich nie jestem zbyt zadowolona. Dekupaż na bombkach nie jest chyba dla mnie....

Ostatnie zdjęcie to też dzieło synka - wykonane w przedszkolu pawie oczko :) 

Na zakończenie dziękuję Wam za odwiedziny i witam nowych obserwatorów :) 

Słówko do dziewczyn , które wzięły udział w mojej zabawie Podaj Dalej... cały czas o Was pamiętam , i gdy tylko moja sytuacja się troszkę wyklaruje wyślę do Was paczuszki. Z pewnością nie minie rok ;)

Pozdrawiam ciepło i do następnego razu :)

Skurczona doba... ;)

Przygotowania do synka i moich urodzin trwają pełną parą. Doba się kurczy.
Nie ma czasu na nic poza przygotowaniami, ale zapewne będzie fajnie :D
Stęskniona za moimi "robótkami" maznęłam na szybkiego akrylem bransoletki i serducho ogromne :) Pomalutku i coś tam powstanie :)
Nie oparłam się więc tak do końca, choć usilnie się starałam ;p
W zeszłym tygodniu poczyniłam nowe rękodzieło, choć z zupełnie innej beczki. Tłumaczyłam się sama przed sobą, że zajęło mi to tylko pół godziny ;)
Co zrobiłam???
Uwaga, uwaga.... Voila:

Moja mała mydlarnia :) Dziecko moje, myśląc, że to ciastka zapytało czy może jedno zjeść :D
Malutkie białe jest o zapachu migdałów z orzechami włoskimi, duże jest pomieszane z suszonymi kwiatami lawendy i konwalii, brązowe są oczywiście czekoladowe, większe zanurzone w cynamonie, mniejsze w orzechach :) Pachną cuuuuudownie :)

Teraz z jeszcze innej strony. Pamiętam, że za dzieciaka moja mama czasami, chcąz zrobić nam przyjemność, kupowała w lokalnym barze kulebiaki. Przypomniał mi się niedawno ten smak i próbowałam poczynić podobny. Niestety, w niczym nie przypominał on TAMTEGO smaku, mimo, iż był smaczny.
Wyglądał tak:

No a teraz kilka "starych" panienek Anielinek :)

Dwie pierwsze to panny trochę jakby w stylu retro, Pola jest gościem na moim banerze, ale fizycznie pojechała daleeeeko, mam nadzieję, że przyniesie szczęście nowej właścicielce :) Zaś Greta siedzi grzecznie w kartonie i czeka na swój wielki dzień ;)
Kolejne dwie, to już młodzieniaszki ;p Sylwia - naturalna, z kwiatkami na kiecce, Lila ma różową sukienusię i krótką czuprynę. Każda z nich ma w sobie cząstkę mojego serducha :)

Już ostatnie słówko, bo zaraz znowu zniknę na trochę.
Dziewczyny, bardzo się cieszę, że co jakiś czas, któraś z Was odwiedza moje skromne "progi" i już zostaje. Nie umiem nawet ubrać w słowa emocji, jakie odczuwam, kiedy wchodząc na bloga widzę kolejne osóbki w moim "Zaciszu" :) To samo tyczy się kolejnych komentarzy, które jak nic dodają skrzydeł. Wiem, wiem to oklepane, ale... prawdziwe. Każda z Was, która posiada swojego bloga, wie o czym piszę :)
Reszta musi mi wierzyć na słowo ;p

Kochane dziewczyny od candy mojego - cieszę się, że moje drobiazgi przypadły Wam do gustu, starałam się, mając nadzieję, że tak będzie właśnie :)

Ps. Mój ostatni post tak zawile napisałam, że to co dla mnie oczywiste, nie jest oczywistym dla wszystkich ;)
Więc w ramach wyjaśnień - urodziny mam pierwszego października :)
Dobranoc :)

No i bym zapomniała. Widziałyście kiedyś chomika miniaturkę?? Oto on ;p Niezła miniaturka, co? :D

Niech ktoś zatrzyma wreszcie świat, ja wysiadam...

Co roku, kiedy studenci zaczynają po długich wakacjach kolejne zmagania, kiedy rozpoczynają rok szkolny, ja obchodzę urodziny.
Raz są one ledwie zauważalne, innym razem trochę bardziej, w tym jednak roku będą huczne. 30.
Dużo? Mało?
Jedni pewnie powiedzą - smarkata, co ona wie o życiu?
Ktoś jeszcze powie - łoooo matko, jaka stara...
Jeszcze inni zwyczajnie utożsamią się ze mną w kwestii wieku.
No cóż, smarkata ... może i jestem, jednak przeszłam w życiu sporo, pewnie więcej niż niejedna osoba dwa razy starsza ode mnie, choć pewnie mniej niż większość w tym wieku.
Czy stara...hmmm... nie, no nie ;p Choć za nastolatkę się nie uważam, to jednak za starą chyba tym bardziej ;p Młoda duchem jestem i chyba to się liczy :)
Prawda jest jednak taka, że zaczynam coraz częściej zastanawiać się nad prędkością upływającego czasu. Wydaje mi się, że wszystko działo się niedawno... niedawno obchodziłam osiemnastkę ...heheh, niedawno poszłam na studia, niedawno wyszłam za mąż (jakieś 6 lat z kawałkiem), i niedawno byłam w ciąży.
Czy Wy też tak macie?? Nie wydaje się Wam, że świat pędzi jak szalony, a te lata wszystkie trochę za szybko lecą???
Dopiero co tuliłam mojego małego chłopca, a w pierwszy dzień jesieni kończy cztery lata i już niechętnie daje się tulić...
Jak to się dzieje, powie mi ktoś??? Da się ten cały kierat zatrzymać lub chociaż zwolnić jego bieg?????

Nooo, to się uzewnętrzniłam, takie moje myśli skryte gdzieś w zakamarkach :)

Co u mnie? No cóż, przygotowania do podwójnych urodzin, sklecam moje szkolne zaległości i jakoś leci pomału.
Niestety w kwestii rękodzielniczej posucha jakaś. Nie mogę się za nic zabrać, to znaczy mogę, ale muszę się powstrzymać ;p Jak zaczynam to nie mogę skończyć, więc lepiej zaczynać nie będę, no... mam mnóstwo ważnych spraw teraz na głowie, więc same rozumiecie...

Mam jednak kilka zaległych prac.

Pierwsza będzie moja szkatułka na biżuterię. Bardzo zadowolona jestem z efektu końcowego. Tym bardziej, że powstawała pooooowoooooli przez kilka tygodni ;p Z umiłowanym motywem aniołków. Postarzona, poprzecierana, wykropkowana :)

Drobiazgi decou, oraz masosolne aniołki, trochę inne niż zwykle, które powędrowały do dziewczyn z mojego candy.



Były zaproszenia dziecięce, teraz czas na moje. Mieszanka kolorów :) Czasami jakaś wstążka, czasami kaboszon, innym razem kwiatek. Proste i skromne. Na moje 30-te urodziny. Się napracowałam ;)

Ostatnia praca na dziś. Mój Garfield ;) Jak dotąd bez koloru, w sumie nie wiem czy go maznąć na pomarańcz, czy zostawić. Zastanawiam się jeszcze.

Na koniec chciałabym podziękować Wam za odwiedziny i komentarze :) Cieszę się też, że znalazło się kilku nowych obserwatorów :)  Strasznie to fajne, że jesteście tu wszyscy :)

Ostatnie zdjęcia nad morzem naszym. Piękne są plaże, gdy nie ma na nich tabunu turystów...

Dobranoc :)

Pracowicie... ale fajnie :)

Witam wszystkich ciepło.
Coś nas lato nie rozpieszcza w tym roku - pada, wieje, zimno, mokro, bleh.
Jedyny plus tej aury jest taki, że nie szkoda takiej pogody za oknem, gdy ma się dużo pracy ;)
No i u mnie, mimo, iż jeszcze miesiąc wakacji pozostał - jakiś dziwnie szalony okres. Dzień za dniem mija jak opętany i wciąż brakuje mi czasu.
Jeszcze nie zdążyłam wysłać moich prezentów dla dziewczyn, które wygrały moje candy :(  (jeszcze raz przepraszam dziewczyny), bo ciągle mam coś ważnego do zrobienia, niecierpiącego zwłoki...
Wszystko co ostatnio powstało pokażę oczywiście na fotografiach. Macie ochotę na anielskie tabuny? ;p Na masosolne i decoupage'u kolejne próby??
To zapraszam :)

Moja sowa :) Sympatyczna wyszła myślę ;p Pomysł nie mój, znalazłam ją kiedyś na jakimś blogu, ale nie pamiętam gdzie. Jak znajdę to oczywiście podlinkuję.

Znalazłam, o proszę - tu :)

Ptaszorek :)

Anioły z masy solnej. Kolejno Martynka i Lilianna :)

I następne. Zamówione na chrzciny małej Lenki w podziękowaniu dla gości.

 Jeszcze dwa powstały przy okazji.

Filcowa saszetka na różne drobiazgi moje, co to się lubią po torebce gubić ;)

Mój decoupage :)

Magnesy.

Półeczka przytachana kiedyś nie pamiętam skąd ;)

Tym razem moje lustro, które zrobiłam do przedpokoju. Uwielbiam je :)

Na tym zdjęciu powyżej widać moje pierwsze cieniowania. Jak na początek to chyba tragedii nie ma, co??



Mam jeszcze do pokazania caaaaałą masę nowych rzeczy, ale spać się już chce, a i waszej cierpliwości nie chcę nadwyrężać , bo post już kilometrowy ;p

Ale spokojnie, wszystko nadrobimy ;)

Pozdrawiam gorąco i do następnego.